در هنگام خواندن سوره ی يس آيه 30  از حزب هشتاد و نهم قرآن كريم می خوانیم كه مي فرمايد:

يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إلَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ

ترجمه  

اى دريغ بر بندگان! كه هيچ پيامبرى بر آنان نيامد مگر آن كه او را به استهزا گرفتند.

پيام ها  

1- انسانى كه با موضع‏گيرى حقّ، مى‏تواند فريادگر حقّ باشد و با پيروى از انبيا سعادتمند شود، «جعلنى من المكرمين» چگونه با لجاجت خود را مورد قهر قرار مى‏دهد؟ «يا حسرة...»

 2- لجاجت، كور كردن زمينه‏هاى رشد و قرب و مقدّمه‏ى حسرت‏هاست. «يا حسرةً»

 3- آگاهى از حوادث تلخ تاريخ، انسان را بيمه مى‏كند. «يا حسرة... ما يأتيهم»

 4- استهزاى انبيا، شيوه دائمى كفّار در طول تاريخ بوده است. «كانوا به يستهزؤون»

 5 - تمام انبيا مورد استهزا قرار گرفتند. «من رسولٍ» (پس مبلّغان دينى در انتظار زخم زبان ديگران باشند.)

منبع: تفسير نور / حجة الاسلام محسن قرائتى / تفسير ذيل آیه 30 سوره یس